Dieta South Beach znana jest również pod polską nazwą, jako dieta plaż południowych. Opracowana została przez amerykańskiego kardiologa Artura Agatston’a. Podstawową zasadą, jakiej należy przestrzegać w trakcie jej stosowania, jest spożywanie produktów o niskim indeksie glikemicznym. Tak naprawdę jest nie tyle dietą, co sposobem żywienia. Niektórzy nazywają ją nawet sposobem na życie.

Indeks glikemiczny klasyfikuje produkty żywnościowe ze względu na stężenie glukozy we krwi objawiające się po ich spożyciu. Punktem odniesienia jest tutaj poziom glukozy w organizmie, jaki odnotowuje się po spożyciu 50g czystej glukozy. Inaczej mówiąc, jeśli po spożyciu danego produktu ilość glukozy we krwi wzrośnie do 80, to znaczy, że jego indeks glikemiczny jest równy 80.
Wartość ta dla danego produktu określana jest na podstawie badań biochemicznych. Zawartość w nim poszczególnych składników odżywczych nie ma tu większego znaczenia.
Indeks glikemiczny danego produktu określa się podając go na czczo w ilości 50g. Następnie przez kolejne dwie godziny, co piętnaście minut dokonuje się pomiaru stężenia cukru we krwi. Średnia wartość wszystkich tych pomiarów wyznacza indeks glikemiczny tego produktu. Ważnym jest, iż wzrost stężenia cukru w badanej grupie jest wynikiem reprezentatywnym, czyli takim, który ma zastosowanie w przypadku każdej innej osoby. Również u chorujących na cukrzycę.

Zjedzenie posiłku złożonego z produktów o wysokim IG powoduje nagły skok poziomu cukru we krwi, a co za tym idzie w większych ilościach wydzielana jest insulina. Zatem w niedługim czasie stężenie cukru gwałtownie spada i to poniżej poziomu początkowego. Zbyt niski poziom cukru w ustroju odczuwany jest przez nas jako głód. Zatem spożywanie dań o wysokiej glikemii jest bezcelowe, gdyż niedługo po takim posiłku znów jesteśmy głodni.

Dodatkowo insulina jest tzw. hormonem anabolicznym. Oznacza to, że wysoki jej poziom we krwi sprzyja tworzeniu i wzrostowi narządów i tkanek, co powoduje ogólny wzrost masy i rozmiarów ciała.

Plan diety South Beach został podzielony na trzy etapy

Pierwszy, najbardziej rygorystyczny, trwa dwa tygodnie. Tutaj dochodzi do największej utraty wagi. Ważne, aby w tym okresie spożywać dania o jak najmniejszym indeksie glikemicznym. Niektóre posiłki całkowicie eliminowane są tutaj z jadłospisu. Uogólniając, podstawą jedzenia na tym etapie są produkty białkowe oraz niektóre warzywa. Do niezalecanych należą natomiast mleko i jego przetwory, owoce oraz wysoko przetworzone produkty węglowodanowe

W drugim etapie należy powoli zacząć wprowadzać produkty o coraz wyższym indeksie glikemicznym. Trwać powinien on do momentu osiągnięcia zamierzonej masy ciała
Z kolei trzeci etap nie ma wyznaczonych ram czasowych. Nie służy już odchudzaniu, a jedynie utrzymaniu wypracowanej dotychczas sylwetki. Stosuje się go albo do momentu, gdy stwierdzimy, że nasza waga jest znów zbyt wysoka – wówczas rozpocząć należy cały trzystopniowy proces od nowa, lub jako normalne żywienie do końca życia Etap pierwszy

Czas trwania:dwa tygodnie
Produkty zalecane: chude mięso,wszystkie gatunki ryb, jaja, rośliny strączkowe, oliwa z oliwek, białe sery,grzyby, serek tofu,warzywa (kapusta, brokuły, seler, ogórki, kalafior, sałata, cukinia, szpinak, pomidory)
Produkty niewskazane:mleko, kefiry, jogurty, owoce i soki owocowe, buraki, kukurydza, marchew, ziemniaki, ryż, makarony, płatki śniadaniowe, pieczywo, ciastka, kofeina, tłuste sery, masło, alkohol

Etap drugi
czas trwania ustala się samemu
Produkty zalecane:razowe pieczywo, niełuskane kasze, brązowy ryż
Produkty niewskazane:ziemniaki, pszenny chleb, kukurydza, buraki, marchewka, lody, dżemy, arbuzy, banany, brzoskwinie, ananasy Etap trzeci

Czas trwania:do końca życia
tutaj dozwolone są niemalże wszystkie produkty, ważne jest jedynie, aby starać się nie spożywać zbyt często produktów o wysokim IG Przyjęte jest, iż niezbędna ilość posiłków to trzy na dzień. Dodatkowo między nimi można spożywać przekąski, jeśli odczucie głodu staje się zbyt silne.

Dieta ta w swoim założeniu została skomponowana dla osób cierpiących na choroby układu krążenia. Może być stosowana przez tych, których poziom cholesterolu jest zbyt wysoki, a co za tym idzie, występuje u nich podwyższone ryzyko zachorowania na miażdżycę i chorobę niedokrwienną serca.

Nie poleca się jej natomiast cukrzykom, gdyż dieta w połączeniu z lekami obniżającymi poziom cukru we krwi może doprowadzić do hipoglikemii.

Zwolennicy tego sposobu żywienia reklamują ją jako prostą, a zarazem zdrową dietę nie wymagającą przeliczania kalorii i ważenia produktów. Mówią również, że pozwala na stracenie 6kg w dwa tygodnie. Tak naprawdę jednak efekt ten spowodowany jest jedynie utratą wody w organizmie.
W samo stosowanie jej również trzeba włożyć trochę pracy, choćby po to, żeby poznać indeks glikemiczny poszczególnych produktów. Warto również zapoznać się z aspektami technologicznymi przygotowania posiłków, bo np. gotowanie podwyższa indeks glikemiczny produktów.

Jak każda inna dieta odbiegająca od zasad zdrowego żywienia, również i ta ma swoje słabe strony. Zastrzeżenia dotyczą przede wszystkim pierwszego etapu. Istnieje obawa, że na skutek znacznego obniżenia poziomu cukru we krwi może doprowadzić do osłabienia i zmęczenia organizmu.
Z kolei drugi etap, który zezwala na spożywanie większości produktów, a jednocześnie nie wprowadza obostrzeń kalorycznych, niesie za sobą ryzyko przytycia.